12-05-07

Chateau Ste Michelle, Ethos Merlot, Columbia Valley, 2003

Herkomst: Verenigde Staten.
Origine: Columbia Valley.
Blend: 78% Merlot, 16% Cabernet Sauvignon, 6% Malbec.
Prijs: € 23.
Alc.: 13,9 %

Enkele maanden geleden organiseerde Guy voor ons een proeverij met een tiental wijnen uit de Northwest. Eén van de contenders was een Merlot van Ste Michelle, Ethosgenaamd. De misschien onbedoelde, maar toch duidelijk aanwezige zinspeling op de normatieve positie Ethos Merlotdie deze wijn zich aanmeet binnen de Noordwestelijke Merlot-plas daar gelaten, keek ik in ieder geval uit naar deze fles die laatste in het rijtje stond. Met zijn € 23 – “een dikke cru bourgeois of kleine grand cru waard”, volgens Frank Van der Auwera (DMMagazine 21.10.06)– haalt deze 2003 “het niveau van een St-Emilion of eerder Pomerol” omwille van de “fantastisch neus: chocoladetruffels, pistachenoten, zoete gerookte ceder (sigarenkistje), echt alle geurvariabelen zijn present. In de mond opnieuw massa’s melkchocolade en cacaopoeder, gekonfijte rode pitvruchten en een noterige, maar vooral verfijnde en elegante smaakvulling. Mokkafinale.” Liefdeslyriek? Bij mij zou het alleszins niet zover komen. Jammer genoeg misschien ... .
Allerminst een flutwijntje, dat kan je inderdaad zeggen van het donkere ondoorzichtige en haast kleverige sap in het glas. In de neus was voor mij vooral de up-front Malbec duidelijk, die evenwel slechts 6% van de blend uitmaakt. Van het haast kibouts aandoende geurenscala van Van der Auwera konden we niet echt veel bespeuren. Ons viel eerder een blitzkrieg van viooltjes en kruidnagel op na wat staan in het glas, want deze kerel glimlachte niet meteen de tanden bloot. Het bleef hem eerder bij een stiff upperlip in de eerste minuten. Decanteren over een spoel deed deze stijve hark echter wat meer loskomen: braam en blackberry leaf met inderdaad wat cacao zinderend op de achtergrond. Het zoete Corps Diplomatique-kistje bleef echter nukkig dicht. Zelfs een dikke twee uur in de karaf maakten er niet meteen de Marrokaanse buikdanseres van die je zou verwachten uitgaande van Van der Auwera’s beschrijving. In de mond had ik zeker meer ernstige kracht verwacht. De tannines zijn ontegensprekelijk goed gebouwd, aan de zuurbalans is niets mis, maar de spankracht en de gedragenheid van het geheel laten te wensen over. Het wijn-van-vijf-slokken-type dus: eendimensionaal zwart fruit (rood pitfruit???), zeker wel een frisse scheut chocomelk (weer een gemis aan spankracht), fijn verstoven cacaopoeder tegen de tanden, wat rook en choco in de finale. Baarlijk niet slecht dus, maar toch, dit is geen Pomerol ofte Saint-Emilion. Eerder een Montagne, Saint-Georges of Lussac, zeker qua structuur en body. Ik miste iets in deze wijn, iets van overtuigingskracht, iets inherent, whatever that may be. Hij deed het hem gewoon niet.
Goed gemaakt, deftig, maar zeker niet om berserk voor te lopen. Hoe dan ook te duur voor wat hij is (een Nenin kost evenveel en dat is toch andere koek!). Now way WOW. Om het te zeggen als een goede Vayniac: “PAZZZZZZZZZZZZZZ!” with 13 z’s.


Beoordeling: 82/100.grapegrape
Geproefd op: 03.02.2007.

11-03-07

Jaume Serra Reserva 2001

Herkomst: Spanje
Origine: Penedès
Blend: Cabernet Sauvignon, Merlot, Temperanillo.
Prijs: € 5,99.

Een onzuiver karmijn-bruinend gekleurde wijn met een doffe spiegel en stevig gepigmenteerde tranen. freyaDe neus heeft onmiskenbaar instant appeal: van een duchtig zwaar karakter, volgestouwd met bramen en zwarte framboos, Latijns gekruid, sterk alcoholgedragen en betrekkelijk vlak. Walsen doet de neus in geen geval verdiepen en sterkt het vermoeden dat we van deze felle femme fatale, buiten een flamboyante buitenkant, niet al teveel moeten verwachten.
Het smaakgeheel bevestigt dat niet minder: een Freya Vanden Bossche, instant appeal, gedragen op political push-up, maar qua inhoudelijke inbreng zelden een te erg overschatte meer(?!)waarde. Een koppel verleidelijke benen zonder lijf … . Lady Jaume verlaat de scène met wat heupwiegende bramenconfituur en daarmee is de kous af.
Onevenwichtig, met een holle, waterige kern, wat drogende tannines en een ondefinieerbaar ‘wijnig’ smaakje. Kitchen sink!

Geproefd op: 28.02.2007, Wild Tasting 1, Kurkdroog.
Beoordeling: 74/100.grape

21:49 Gepost door Amaronese in Spanje | Permalink | Commentaren (0) | Tags: penedes, cabernet sauvignon, merlot, temperanillo |  Facebook |

25-02-07

Allée Bleue - Amours Toujours 2004

Herkomst: Zuid-Afrika.
Originebenaming: Franschhoek.
Blend: Cabernet Sauvignon, Merlot, Grenache, Syrah.
Prijs: € 18.

Alc.: 15%.

Als er nog steeds mensen in je wijnnerdkringetje zijn die beweren dat er uit Zuid-Afrika enkel bulkwijnen en overprijsde Bordeaux-imitaties kunnen komen, dan is deze wijn het middel voor een stevige rehabilitatiekuur. De wijnmakerij met deze mooie, haast symbolistisch poëtische naam behoort met Haute Cabrière, Hamilton-Russel en Boekenhoutskloof Allée Bleue - Amours Toujours © TS 2007tot de topwineries van de Franschhoek, één van de oudste wijncul- tuurgebieden uit Zuid-Afrika. Na 100 jaar rust in vergetelheid staat Allée Bleue weer meer dan ooit in de spotlights, want niet alleen hun Amour Toujours haalt prijs na prijs binnen, maar ook die verguisde eigen druif Pinotage, wordt hier op prachtige manier gevinifieerd.

Tot voor kort had ik nog nooit van Allée Bleue gehoord. Ik ben er nochthans vast van overtuigd dat Zuid-Afrika binnen dit en tien jaar één van de meest opwindende wijnlanden ter wereld zal zijn en houd dus meer dan één oogje in het zeil. Maar toch ... op de wijnbeurs van de K.U.L. afgelopen november werd ik zeer aangenaam verrast door deze charmeuse. Tussen een mondspoeling met schriele Château Meerdael en naast Ernie Els' peperdure en de hemel in geprezen Engelbrecht Els 2003 wist ze zich in elk geval van een allure waardig dat ik nog zelden tegengekomen ben. En kort geleden bevestigde ze nog eens de herinnering die ik van haar had.

Toen ik de eerste van onze vier flesjes opentrok werd ik weer eens aangenaam vergast op een decadentistisch voluptueuze, maar paradoxaal genoeg zeer gecentreerde neus van gedroogde aardbei, rozenblaadjes, cederhout en lokoum, die in een mum van de tijd de hele kamer vulde. Wat opschudden doet de neus mooi verdiepen met gewreven kruidnagel en iets duister dropachtigs. Alleen het zicht al zou heel wat mensen moeten verleiden: vette, sterk gekleurde tranen en een glanzende haast inktzwarte kleur verraden de materie die er onder deze lieflijke, oosterse neus verscholen zit. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat deze courtisane er in de mond de hakken in zet: bosaardbei, Sint-Jansbessen en rozenbottel op de lippen en een veerkrachtig, afgetraind body van noir-de-noir met toetsen van bittere Afrikaanse koffie. The Southern Belle verlaat de show met een opzwepende lift van een wolk gember en gerookt hout die mooi haar alcoholrondingen verhult. In alle opzichten een Nieuwe-Wereldwijn, misschien zelfs een beetje Parkeriaans zou je zeggen, ware het niet dat het geheel gedragen wordt door een impressionante ouderwetse spankracht en voortschrijdt op fluweelzachte maar goed droge tannines. Geen kleverige stroperigheid en alcoholgedragen bombast dus, wel een strenge babe op stiletto's.

De neus en het smaakpalet liggen nu nog redelijk ver uiteen en voor sommigen onder ons zal het licht wrange midden van de body afschrikken, maar gekaderd in de hele structuur van de wijn lijkt het er zeer sterk op dat deze geliefde nog niet op haar hoogtepunt is. Dat voel je ook in de mond: er flitst nog zoveel complexiteit ongecontroleerd op en neer dat het moeilijk is geconcentreerd alles te registreren tijdens het proeven. Dit is hoe dan ook een maaltijdwijn voor bij stevige, exotisch gekruide lamsschotels, eend of haas. Voor ons in elk geval niet alleen liefde op het eerste zicht, maar ook eeuwigdurende liefde!



Beoordeling: 92/100.grapegrapegrapegrape
Geproefd op: 15-17.02.2007.

10:35 Gepost door Amaronese in Zuid-Afrika | Permalink | Commentaren (2) | Tags: cabernet sauvignon, merlot, grenache, syrah |  Facebook |