04-04-07

Marqués de Cáceres Crianza 2003

Herkomst: Spanje.
Origine: Rioja.
Blend: Temperanillo.
Prijs: € 7,45.
Alc.: %

Als Torres vernoemd is, mag de tweede grote jongen in de Spaanse wine biz ook niet op het appel ontbreken. Over welke bodega hebben we het dan? Natuurlijk over Marqués de Cáceres. Niet meer weg te denken uit de supermarktrayons en regular performer op trendy feestjes maken deze exemplarische Rioja tot één van de vaste waarden in de wijnwereld. Haast elke beginnende wijnenthousiasteling heeft hem wel eens geproefd en zelfs iedere doorleefde connoisseur durft zijn kelderfonds wel eens aan te rijken met een paar flesjes van de Reserva of Gran Reserva. De Caceres geniet doorgaans een onberispelijke reputatie en dat is niet voor niks.
Een in het oog springend detail in de evolutie van beide leidende Spaanse bodega’s is wel dat zowel in de geschiedenis van Torres als in die van de Cáceres de Spaanse Burgeroorlog een belangrijke rol speelde in het leven van de families die beide wijndomeinen oprichtten. Was het omineuze gegeven van de Burgeroorlog voor Torres een lijdzaam ondergaan verlies, voor Enrique Forner was het bijna uitgedraaid op een ware hellevaart. Zowel Enrique als zijn broer stonden immers als ‘verdacht sujetten’ getagged op de zwarte lijst van wijlen heer Franco. De gebroeders Forner verlieten dus wijselijk zo snel mogelijk have en goed en leefden tientallen jaren in vrijwillige ballingschap in Frankrijk. Het was kiezen of delen … .
Laat de Forners nu twee gewiekste kerels heten die met geen middel van hun stuk te brengen zijn, zelfs niet bij het verlaten van hun vaderland. In 1964 maakten ze immers samen de grote sprong in het duistere wijnvat van Château Camensac, een Cinquième Cru Classé du MédocPeynaud, geheel onderkomen en dringend aan een deftige vernieuwingsimpuls toe. De Forners gingen hier de uitdaging aan en maakten Camensac tot wat het nu is. Wat later kwam daar ook nog een Larose-Trintaudon bij. Elysée Forner bleef op beide domeinen tot aan zijn ‘pensioen’ in 2005 de precisie najagen. Tot in 1970 werd hij daarin bijgestaan door zijn broer Enrique en professeur Bordeaux Emile Peynaud, de godfather of all flying winemakers. Na een goede vijftien jaar begon de zucht naar het eigen terroir toch terug bij Enrique te knagen. Hij trok er dan ook op uit met Peynaud om in Rioja Alta enkele hectaren grond te zoeken die een Bordelees lijkend profiel hadden. Toch stichtte Forner niet meteen zijn eigen domein. Hij bleef voorlopig nog in zekere mate low profile. Franco’s tijd was immers al wel tanende, maar nog niet geheel ten einde. Enrique richtte een Union Viti-Vinicola op die geselecteerde druiven aankocht van lokale boeren. Van deze oogst werd, met de raad van Peynaud, een nieuwe Rioja gemaakt, gevinifieerd op frisse fruitigheid, zonder duffe houttoets. Daartoe werden ook opnieuw Franse fusten gebruikt en geen Oregon-vaten. Het resultaat was, zoals bekend, overweldigend: een nieuwe trendsetter was geboren.
De drang naar vernieuwing hebben de Forners altijd hoog in het vaandel gedragen. Het had niet alleen zijn resultaten in de beide Girondijnse châteaus, maar dus ook in Rioja en, bij uitbreiding, heel Spanje. Het gegeven dat Spanje nu soms de Nieuwe Wereld in de Oude Wereld genoemd wordt omwille van de fruitige, stevig geconcentreerde en op nieuwe eik gerijpte modernistische wijnen, kan misschien wel eens gezien worden als een capitalisering van de evolutie die dertig jaar terug door wijnmakers als Forner in gang werd gezet. Het hoeft dus ook niet te verwonderen dat Peynaud wat later werd opgevolgd door poulain Michel Rolland.
Het streven naar een bevallige kwaliteit ging voor de Forners echter steeds gepaard met een bekommernis om een oprechte prijspolitiek. Steeds weer blijken ook de wijnen uit de onderste lagen van het assortiment van een oerdegelijke prijs-kwaliteitverhouding. Met deze Crianza 2003 is het niet anders: een kleur die haast typisch zou kunnen genoemd worden voor een klassieke claret, helder, licht doorzichtig en diep karmijn tot paars, niet al te vette tranen en een zuivere reflectie. De neus komt aangenaam verfrissend voor door een lichte toets drop als een dun laagje glacé gedrapeerd over sappig, niet al te diepgaand en getrimd zwart fruit. In de mond komt een elegante, lichte wijn met wat materie gedragen op poederige tannines en frisse zuren. Je zou haast denken dat je met een verfrissende, jonge Chianti te maken hebt, ware het niet voor het nogal typerende streekje gemalen koffie.
Geen WOW-wijn, maar een goed gemaakte en aangename chill-budy.

Beoordeling: 81/100. grapegrape
Geproefd op: 28.02.2007, Wild Tasting 1, Kurkdroog.

21:45 Gepost door Amaronese in Spanje | Permalink | Commentaren (2) | Tags: rioja, temperanillo, garnacha tinta, graciano |  Facebook |