25-03-07

Otoño Pablo Neruda, Valle del Lontue, 2005

Herkomst: Chili.
Origine: Valle del Lontue.
Blend : Carmenère, Cabernet Sauvignon.
Prijs: € 6,15.
Alc.: %

Wereldwinkelwijntje op de proeftafel ... had ik geweten wat er achter de papieren wikkel om de fles zat, dan had ik vast en zeker al eens een slurp van m’n blow genomen, met m’n vingers in m’n rasta’s naar een nog door de wetenschap onbeschreven wormsoort gezocht en met ’n blote tenen even in m’n patersandalen gewriemeld. Niet dus … ik had vast en zeker met m’n ogen gerold. Wanneer er Oxfam op een fles staat denk ik meteen ‘alternopartywijn’ zoals ik al eerder ergens zei. Niet dat ik the alternative scene geen eigen wijn gun (als Coppola, Depardieu en zelfs Lolo Ferrari hun eigen wijn hebben moeten alterno’s daar toch minstens anti-jet-setgewijs iets tegen in kunnen brengen), maar het studentenleven heeft me vast misvormd in dit geval. Van de ene kotparty naar de andere met telkens weer het zoveelste obligate rommelwijntje achter de kiezen, … daar ga je van balen, toch? Zeker omdat er voor de keuze van die ondrinkbare wijn altijd de reden gegeven werd dat dit nu eenmaal de goedkoopste, de beste en bovenal ethisch de meest correcte was.
Ethiek in het wijnglas, ’t zal allemaal wel lovenswaardig zijn, maar what’s the point? Ondrinkbaar blijft ondrinkbaar en andere aangenamere wijntjes vinden voor € 5 is nu niet meteen een vreselijke beproeving. Ik werd er op den duur Pablo Nerudakregelig van en dat tikkeltje kregeligheid doorprikt nu nog steeds mijn altijd zo genereuze, joviale en superoptimistische karakter wanneer ik het woord ‘wereldwinkelwijn’ nog maar meen te herkennen. Weer mis in dit geval: de stunner van de avond, zeker voor het belachelijk lage prijskaartje dat hij op z’n rug meezeulde: € 6,15. Je zou voor minder wroeging hebben voor je zo vaak verweten snobhouding. Het kan verkeren … .
Deze wijn, die door Oxfam als een soort van eenmalig project ter hulde aan dichter Pablo Neruda werd gebotteld uit enkele geselecteerde kleine wijngaarden, werd na een onverwacht succes opgenomen in het standaardaanbod van de Wereldwinkels. En dat is voorwaar geen slechte keuze: een mooie redelijk lichte en frisse karmijnrode kleur, met een lichte rijptoets en een bijzonder scherp afgetekende neus waarin vooral zwarte kers op de voorgrond staat, maar ook de backing-vocals van zwart fruit (vooral braam dan), opwindende droptoetsen en na opschudden zelfs een vleugje koffie met room laten van zich horen. Het was dan ook de eerste wijn van de avond waarrond een eensluidend goedkeurend gebrom te horen was. In de mond levert de Otoño een jeugdig en op sappige structuurtannines geschoeid steekspel van zwarte kers, koffie en fijn cacaopoeder, afgerond met een frisse pepertoets. Geen buitengewone diepgang of complexiteit, maar wel een wijn die in alle opzichten af is: heel evenwichtig, geen bombastisch overrijp fruit, maar goed verweven zuivere en beschaafde fruitimpressies, een verhoudingsgewijs mooi tot uitdrukking komende structuur en een sappige, lange afdronk.
Type cliché-debunker.


Beoordeling: 84/100.grapegrapegrape
Geproefd op:28.02.2007. Wild Tasting 1, Kurkdroog.

23:05 Gepost door Amaronese in Chili | Permalink | Commentaren (2) | Tags: valle del lontue, carmenere, cabernet sauvignon |  Facebook |

12-03-07

Casa Mayor, Old Vines Carmenère 2005

Herkomst: Chili
Origine: Colchagua
Blend: Carmenère, Cabernet Sauvignon
Prijs: € 4,95.

Een klassieker uit het gamma van de Colruyt-supermarkten.
De kleur is fris dieppaars met een zuivere spiegel en mooie gekleurde tranen. Jammer genoeg zet dat ons op het verkeerde been, want de neus boet in aan frisheid en definitie: de fruitgeur beperkt zich tot wat zwak afgelijnde framboos en wordt gedomineerd door groene paprika. Het gehele boeket heeft ook weinig vulling. Walsen brengt ook niets meer bij tot de combo framboos-paprika. Worstelen met het Carmenère-beest dat van zerp, puberaal groen naar vol, sappig en gekonfijt fruit kan omslaan zoals Jean-Marie De Decker van partij naar partij hopt?
Hetzelfde geldt voor de smaak: zeer timide met wat leafy framboos, een toets muskaatnoot en wat witte peper in de afdronk. Het geheel is redelijk deftig gestructureerd met genoeg vinnige zuren, maar de tannines blijven wat aan de platte kant. ‘Teleurstellend’ was het algemene verdict, zeker na de onthulling van het etiket. Versies 2003 en 2004 van deze gedoodverfde QPR-breed waren naar het schijnt stukken beter (ik heb ze niet geproefd).


Beoordeling: 78/100.grape, no way een 82,50%, Dirk, of was het dan een spreekwoordelijk slechte fles?
Geproefd op: 28.02.2007. Wild Tasting 1, Kurkdroog.

21:06 Gepost door Amaronese in Chili | Permalink | Commentaren (4) | Tags: carmenere, rood, colchagua |  Facebook |