12-05-07

Chateau Ste Michelle, Ethos Merlot, Columbia Valley, 2003

Herkomst: Verenigde Staten.
Origine: Columbia Valley.
Blend: 78% Merlot, 16% Cabernet Sauvignon, 6% Malbec.
Prijs: € 23.
Alc.: 13,9 %

Enkele maanden geleden organiseerde Guy voor ons een proeverij met een tiental wijnen uit de Northwest. Eén van de contenders was een Merlot van Ste Michelle, Ethosgenaamd. De misschien onbedoelde, maar toch duidelijk aanwezige zinspeling op de normatieve positie Ethos Merlotdie deze wijn zich aanmeet binnen de Noordwestelijke Merlot-plas daar gelaten, keek ik in ieder geval uit naar deze fles die laatste in het rijtje stond. Met zijn € 23 – “een dikke cru bourgeois of kleine grand cru waard”, volgens Frank Van der Auwera (DMMagazine 21.10.06)– haalt deze 2003 “het niveau van een St-Emilion of eerder Pomerol” omwille van de “fantastisch neus: chocoladetruffels, pistachenoten, zoete gerookte ceder (sigarenkistje), echt alle geurvariabelen zijn present. In de mond opnieuw massa’s melkchocolade en cacaopoeder, gekonfijte rode pitvruchten en een noterige, maar vooral verfijnde en elegante smaakvulling. Mokkafinale.” Liefdeslyriek? Bij mij zou het alleszins niet zover komen. Jammer genoeg misschien ... .
Allerminst een flutwijntje, dat kan je inderdaad zeggen van het donkere ondoorzichtige en haast kleverige sap in het glas. In de neus was voor mij vooral de up-front Malbec duidelijk, die evenwel slechts 6% van de blend uitmaakt. Van het haast kibouts aandoende geurenscala van Van der Auwera konden we niet echt veel bespeuren. Ons viel eerder een blitzkrieg van viooltjes en kruidnagel op na wat staan in het glas, want deze kerel glimlachte niet meteen de tanden bloot. Het bleef hem eerder bij een stiff upperlip in de eerste minuten. Decanteren over een spoel deed deze stijve hark echter wat meer loskomen: braam en blackberry leaf met inderdaad wat cacao zinderend op de achtergrond. Het zoete Corps Diplomatique-kistje bleef echter nukkig dicht. Zelfs een dikke twee uur in de karaf maakten er niet meteen de Marrokaanse buikdanseres van die je zou verwachten uitgaande van Van der Auwera’s beschrijving. In de mond had ik zeker meer ernstige kracht verwacht. De tannines zijn ontegensprekelijk goed gebouwd, aan de zuurbalans is niets mis, maar de spankracht en de gedragenheid van het geheel laten te wensen over. Het wijn-van-vijf-slokken-type dus: eendimensionaal zwart fruit (rood pitfruit???), zeker wel een frisse scheut chocomelk (weer een gemis aan spankracht), fijn verstoven cacaopoeder tegen de tanden, wat rook en choco in de finale. Baarlijk niet slecht dus, maar toch, dit is geen Pomerol ofte Saint-Emilion. Eerder een Montagne, Saint-Georges of Lussac, zeker qua structuur en body. Ik miste iets in deze wijn, iets van overtuigingskracht, iets inherent, whatever that may be. Hij deed het hem gewoon niet.
Goed gemaakt, deftig, maar zeker niet om berserk voor te lopen. Hoe dan ook te duur voor wat hij is (een Nenin kost evenveel en dat is toch andere koek!). Now way WOW. Om het te zeggen als een goede Vayniac: “PAZZZZZZZZZZZZZZ!” with 13 z’s.


Beoordeling: 82/100.grapegrape
Geproefd op: 03.02.2007.

29-03-07

Torres, San Medin, Curico, 2004.

Herkomst: Chili.
Origine: Curico.
Blend: Cabernet Sauvignon.
Prijs: € 5,99.
Alc.: %

Je zal maar Miguel Torres heten en ergens in het pikante Spanje een bescheiden en oeroud optrekje bezitten met een paar rijtjes wijnstokken … . Torres, de big brand name in Spanje. Als je Spanje je zegt, zeg je bijna automatisch Torres. Waarom? Wel Miguel Torres heeft wel een paar rijtjes wijnstokken in zijn achtertuin staan en, toegegeven, hij bezit er ook nog enkele in de tuintjes van een paar vrienden. Bompa Torres had het niet alleen nogal hoog op met de wijnplantjes, maar hij maakte net als overbompa ook wat wijn. Zelfs toen zijn mooi wijnschuurtje in de Spaanse Burgeroorlog (1939) platgebombardeerd Affiche Spaanse Burgeroorlogwerd, bleef zijn liefde voor de plantjes en hun witte of rode vocht zo groot, dat hij maar besloot er helemaal opnieuw mee te beginnen. Zo een traditie laat je natuurlijk niet zomaar met de grond gelijk maken.
De naam Torres wordt consequent met wijn verbon- den sinds 1800, het moment waarop ze als wijnboeren, nog met kar en paard, zelfs bereid waren door de woestenij van Estremadura te sleuren om hun wijn te verkopen. Op een goe- de dag kwam verloren zoon Jaime Torres immers terug thuis van enkele jaren feesten in Cuba met het vaste besluit vaderlief een handje te helpen met de wijnbouw. Dankzij Jaime’s ondernemendheid groeide Torres uit tot wat het nu is. Hij besloot immers nieuwe afzetmarkten aan te boren in Cuba, Argentinië en Puerto Rico. Aan het eind van de 19de eeuw was Jaime’s bedrijvigheid zo groot geworden dat hij wel een wijnmakerij op poten moest zetten in Vilafranca del Penedès. Van hieruit veroverde Torres de wereld.
Op een dag was Miguel een beetje uitgekeken op de enkele rijtjes wijnstokken in zijn achtertuin. Meer nog, hij was ook de enkele druivelaars die hij bij zijn kameraden had geplant hartstikke beu. Dus dacht Miguel: “Ik pak mijn biezen en ben er mee weg. Waarheen? Laten we het makkelijk houden: Chili. Daar spreekt men ook Spaans en daar heb ik nog wel een paar old sports wonen.” Zo gezegd zo gedaan: Miguel pakt zijn koffers en stapt het af. In Chili bevalt het hem best, dus ook daar besluit hij dan maar een klein stulpje te bouwen. Hij voelt zich zelfs zo in zijn sas, dat hij er echt zijn thuis van maakt door weer eens een paar druivenstokjes Miguel Torreste planten in zijn moestuin. Zelfs zijn alte Kameraden vinden het allemaal best dat de Miguel er bij hen eveneens een koppel in de grond steekt. Het leven kan mooi zijn.
Wat doe je als je wat druiven te veel hebt? Juist ja, wijn maken. Een logische stap, zo dacht Miguel er ook over. Eén van de resultaten van zijn Chileense ijver is de San Medin, een 100% Cabernet Sauvignonwijn. In het glas komt een goed gevulde karmijnrode wijn met een scherpe, heldere eikrand, een heldere reflectie en stevige, wat vettige tranen. De neus neemt een plotse hoge vlucht met een rijk, ietwat zwaar boeket van rood fruit, waarin vooral fram- boostoetsen prominent aanwezig zijn. Het geheel wordt echter snel overschaduwd door een haast vrieskouachtig aandoende eucalyptusbries, die ook in de smaak nogal sterk overheerst. Wat iele bevroren framboos, een stipje zacht rood fruit en daarmee is het zo ongeveer gezegd voor de rest van het smaakpalet. Slecht een fragiele zoethouttoets speelt op de achtergrond nog mee. Weinig vulling en een aarzelende structuur in een onevenwichtig geheel …. , dit is dus geen wijn om over naar Spanje te schrijven!Teleurstellend.


Beoordeling: 77/100. grape
Geproefd op: 28.02.2007, Wild Tasting 1, Kurkdroog.

12:00 Gepost door Amaronese in Chili | Permalink | Commentaren (3) | Tags: cabernet sauvignon, curico, valle central |  Facebook |

25-03-07

Otoño Pablo Neruda, Valle del Lontue, 2005

Herkomst: Chili.
Origine: Valle del Lontue.
Blend : Carmenère, Cabernet Sauvignon.
Prijs: € 6,15.
Alc.: %

Wereldwinkelwijntje op de proeftafel ... had ik geweten wat er achter de papieren wikkel om de fles zat, dan had ik vast en zeker al eens een slurp van m’n blow genomen, met m’n vingers in m’n rasta’s naar een nog door de wetenschap onbeschreven wormsoort gezocht en met ’n blote tenen even in m’n patersandalen gewriemeld. Niet dus … ik had vast en zeker met m’n ogen gerold. Wanneer er Oxfam op een fles staat denk ik meteen ‘alternopartywijn’ zoals ik al eerder ergens zei. Niet dat ik the alternative scene geen eigen wijn gun (als Coppola, Depardieu en zelfs Lolo Ferrari hun eigen wijn hebben moeten alterno’s daar toch minstens anti-jet-setgewijs iets tegen in kunnen brengen), maar het studentenleven heeft me vast misvormd in dit geval. Van de ene kotparty naar de andere met telkens weer het zoveelste obligate rommelwijntje achter de kiezen, … daar ga je van balen, toch? Zeker omdat er voor de keuze van die ondrinkbare wijn altijd de reden gegeven werd dat dit nu eenmaal de goedkoopste, de beste en bovenal ethisch de meest correcte was.
Ethiek in het wijnglas, ’t zal allemaal wel lovenswaardig zijn, maar what’s the point? Ondrinkbaar blijft ondrinkbaar en andere aangenamere wijntjes vinden voor € 5 is nu niet meteen een vreselijke beproeving. Ik werd er op den duur Pablo Nerudakregelig van en dat tikkeltje kregeligheid doorprikt nu nog steeds mijn altijd zo genereuze, joviale en superoptimistische karakter wanneer ik het woord ‘wereldwinkelwijn’ nog maar meen te herkennen. Weer mis in dit geval: de stunner van de avond, zeker voor het belachelijk lage prijskaartje dat hij op z’n rug meezeulde: € 6,15. Je zou voor minder wroeging hebben voor je zo vaak verweten snobhouding. Het kan verkeren … .
Deze wijn, die door Oxfam als een soort van eenmalig project ter hulde aan dichter Pablo Neruda werd gebotteld uit enkele geselecteerde kleine wijngaarden, werd na een onverwacht succes opgenomen in het standaardaanbod van de Wereldwinkels. En dat is voorwaar geen slechte keuze: een mooie redelijk lichte en frisse karmijnrode kleur, met een lichte rijptoets en een bijzonder scherp afgetekende neus waarin vooral zwarte kers op de voorgrond staat, maar ook de backing-vocals van zwart fruit (vooral braam dan), opwindende droptoetsen en na opschudden zelfs een vleugje koffie met room laten van zich horen. Het was dan ook de eerste wijn van de avond waarrond een eensluidend goedkeurend gebrom te horen was. In de mond levert de Otoño een jeugdig en op sappige structuurtannines geschoeid steekspel van zwarte kers, koffie en fijn cacaopoeder, afgerond met een frisse pepertoets. Geen buitengewone diepgang of complexiteit, maar wel een wijn die in alle opzichten af is: heel evenwichtig, geen bombastisch overrijp fruit, maar goed verweven zuivere en beschaafde fruitimpressies, een verhoudingsgewijs mooi tot uitdrukking komende structuur en een sappige, lange afdronk.
Type cliché-debunker.


Beoordeling: 84/100.grapegrapegrape
Geproefd op:28.02.2007. Wild Tasting 1, Kurkdroog.

23:05 Gepost door Amaronese in Chili | Permalink | Commentaren (2) | Tags: valle del lontue, carmenere, cabernet sauvignon |  Facebook |

11-03-07

Jaume Serra Reserva 2001

Herkomst: Spanje
Origine: Penedès
Blend: Cabernet Sauvignon, Merlot, Temperanillo.
Prijs: € 5,99.

Een onzuiver karmijn-bruinend gekleurde wijn met een doffe spiegel en stevig gepigmenteerde tranen. freyaDe neus heeft onmiskenbaar instant appeal: van een duchtig zwaar karakter, volgestouwd met bramen en zwarte framboos, Latijns gekruid, sterk alcoholgedragen en betrekkelijk vlak. Walsen doet de neus in geen geval verdiepen en sterkt het vermoeden dat we van deze felle femme fatale, buiten een flamboyante buitenkant, niet al teveel moeten verwachten.
Het smaakgeheel bevestigt dat niet minder: een Freya Vanden Bossche, instant appeal, gedragen op political push-up, maar qua inhoudelijke inbreng zelden een te erg overschatte meer(?!)waarde. Een koppel verleidelijke benen zonder lijf … . Lady Jaume verlaat de scène met wat heupwiegende bramenconfituur en daarmee is de kous af.
Onevenwichtig, met een holle, waterige kern, wat drogende tannines en een ondefinieerbaar ‘wijnig’ smaakje. Kitchen sink!

Geproefd op: 28.02.2007, Wild Tasting 1, Kurkdroog.
Beoordeling: 74/100.grape

21:49 Gepost door Amaronese in Spanje | Permalink | Commentaren (0) | Tags: penedes, cabernet sauvignon, merlot, temperanillo |  Facebook |

25-02-07

Allée Bleue - Amours Toujours 2004

Herkomst: Zuid-Afrika.
Originebenaming: Franschhoek.
Blend: Cabernet Sauvignon, Merlot, Grenache, Syrah.
Prijs: € 18.

Alc.: 15%.

Als er nog steeds mensen in je wijnnerdkringetje zijn die beweren dat er uit Zuid-Afrika enkel bulkwijnen en overprijsde Bordeaux-imitaties kunnen komen, dan is deze wijn het middel voor een stevige rehabilitatiekuur. De wijnmakerij met deze mooie, haast symbolistisch poëtische naam behoort met Haute Cabrière, Hamilton-Russel en Boekenhoutskloof Allée Bleue - Amours Toujours © TS 2007tot de topwineries van de Franschhoek, één van de oudste wijncul- tuurgebieden uit Zuid-Afrika. Na 100 jaar rust in vergetelheid staat Allée Bleue weer meer dan ooit in de spotlights, want niet alleen hun Amour Toujours haalt prijs na prijs binnen, maar ook die verguisde eigen druif Pinotage, wordt hier op prachtige manier gevinifieerd.

Tot voor kort had ik nog nooit van Allée Bleue gehoord. Ik ben er nochthans vast van overtuigd dat Zuid-Afrika binnen dit en tien jaar één van de meest opwindende wijnlanden ter wereld zal zijn en houd dus meer dan één oogje in het zeil. Maar toch ... op de wijnbeurs van de K.U.L. afgelopen november werd ik zeer aangenaam verrast door deze charmeuse. Tussen een mondspoeling met schriele Château Meerdael en naast Ernie Els' peperdure en de hemel in geprezen Engelbrecht Els 2003 wist ze zich in elk geval van een allure waardig dat ik nog zelden tegengekomen ben. En kort geleden bevestigde ze nog eens de herinnering die ik van haar had.

Toen ik de eerste van onze vier flesjes opentrok werd ik weer eens aangenaam vergast op een decadentistisch voluptueuze, maar paradoxaal genoeg zeer gecentreerde neus van gedroogde aardbei, rozenblaadjes, cederhout en lokoum, die in een mum van de tijd de hele kamer vulde. Wat opschudden doet de neus mooi verdiepen met gewreven kruidnagel en iets duister dropachtigs. Alleen het zicht al zou heel wat mensen moeten verleiden: vette, sterk gekleurde tranen en een glanzende haast inktzwarte kleur verraden de materie die er onder deze lieflijke, oosterse neus verscholen zit. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat deze courtisane er in de mond de hakken in zet: bosaardbei, Sint-Jansbessen en rozenbottel op de lippen en een veerkrachtig, afgetraind body van noir-de-noir met toetsen van bittere Afrikaanse koffie. The Southern Belle verlaat de show met een opzwepende lift van een wolk gember en gerookt hout die mooi haar alcoholrondingen verhult. In alle opzichten een Nieuwe-Wereldwijn, misschien zelfs een beetje Parkeriaans zou je zeggen, ware het niet dat het geheel gedragen wordt door een impressionante ouderwetse spankracht en voortschrijdt op fluweelzachte maar goed droge tannines. Geen kleverige stroperigheid en alcoholgedragen bombast dus, wel een strenge babe op stiletto's.

De neus en het smaakpalet liggen nu nog redelijk ver uiteen en voor sommigen onder ons zal het licht wrange midden van de body afschrikken, maar gekaderd in de hele structuur van de wijn lijkt het er zeer sterk op dat deze geliefde nog niet op haar hoogtepunt is. Dat voel je ook in de mond: er flitst nog zoveel complexiteit ongecontroleerd op en neer dat het moeilijk is geconcentreerd alles te registreren tijdens het proeven. Dit is hoe dan ook een maaltijdwijn voor bij stevige, exotisch gekruide lamsschotels, eend of haas. Voor ons in elk geval niet alleen liefde op het eerste zicht, maar ook eeuwigdurende liefde!



Beoordeling: 92/100.grapegrapegrapegrape
Geproefd op: 15-17.02.2007.

10:35 Gepost door Amaronese in Zuid-Afrika | Permalink | Commentaren (2) | Tags: cabernet sauvignon, merlot, grenache, syrah |  Facebook |