15-11-07

Domaine du Gourget, Réserve Rochetour, Côtes du Rhône, 1996

Herkomst: Frankrijk.
Origine: Côtes du Rhône.
Blend: Grenache, Syrah, Mourvèdre.
Alc.: %
Prijs: € 13,50.

Vorig jaar ontdekten we met twee snoepers van de Orbis de Foire du Vin, een kleinschalig initiatief dat een dertigtal Vignérons Indépendants uit verschillende wijnregio’s naar België brengt. Het gaat hier steeds om kleine boeren die met veel liefde voor de traditie en respect voor het milieu wijnen maken waarin je dikwijls ‘de hand van de wijnmaker’ kan proeven. Het grootste gedeelte van hun productie brengen ze zelf in de handel, hetgeen dus betekent dat er niet met importeurs en/of grootslijters gewerkt wordt. Dat is mooi meegenomen voor de rechtgeaarde wijnliefhebber en voor de wijnboer zelf, want die zien de prijs die hij/zij betaalt/vraagt voor een fles niet verdeeld over 37 tussenstations. Je kan dus op de Foire du Vin voor redelijk weinig geld al wat moois op de kop tikken, alhoewel het natuurlijk toch uitkijken is voor wijnboeren die de prijzen zelf al te goed kennen en wijnboeren die gewoon slechte wijn maken.
Interessanter nog is het feit dat je gewoon op je gemak kan proeven en een babbeltje kan slaan met de wijnboeren zelf. Zo stranden we vorig jaar bij Mr. en Mevr. Tourtin van Domaine du Gourget, twee ontzettend vriendelijke en innemende mensen. Zij in zwarte kant, hij in velours en vareuse met hoog bompagehalte. We hadtasting notes blog 043bisden slechts een goede drie uur voor de beurs uitgetrokken en voor we het wisten stonden we een uur te babbelen met enkele goede glazen wijn in de hand. Het begon, hoe kan het anders, met wit: 100% Viognier, en heerlijk. Gewoon heerlijk, pretentieloos en – voor ik in herhaling val – heerlijk. Vorig jaar nam ik er niets van mee, maar dit jaar kon ik er helemaal niet aan weerstaan, want hij was … inderdaad, heerlijker dan heerlijk. Enfin, na wat gepalaver schakelden we over naar de Côtes du Rhône Rochegude, een aangenaam frisse wijn, zonder de overdadig alcoholische pruimaroma’s die je zo dikwijls hebt op wijnen van dit type (er is ook een cuvée gebotteld door Delhaize, maar die ‘wil wel eens verschillen’).
En dan, ja, de kers op de taart: de Réserves. Deze Réserves rijpen tot vier jaar in van die ouderwetse, grote foudres, die wel eens verschillende keren gebruikt worden. Zo ouderwets dus dat heel wat ‘kenners’ er bij voorbaat hun neus voor ophalen. Wel, gelukkig ‘kenden’ wij niets van wijn, want deze kerels lieten zich bepaald van hun allermooiste kant zien. De beste was ongetwijfeld zijn 1996: essence van aardbeien met bijna een potpourritintje, maar zonder dat duffige, fletse van het traditionele wc-mandje. Heel het geurenscala van fijne Grenache met wat sappige rode kers en viooltjes van Syrah gecombineerd met een rauwe, kruidige diepte van Mourvèdre zit samengebonden op iets wat blijkbaar zeer typisch is voor zijn terroir (en daar hoort hij dus zelf ook bij): een heel frisse zweem van kruidnagel, pikante rozenessence en cederhout of iets dergelijks. Het doet bijna denken aan mijn Blue Label van Givenchy: “Blue Label is a relaxed version of Givenchy pour Homme. This fresh, dynamic and vibrant scent is ideal for the active man who likes to relax, unwind and feel free. Still as elegant, but with a "rebel" touch.” Zoiets, iets waaraan ik haast verslaafd ben. Als ik hem proef of ruik, zie ik het koppel Tourtin voor me: beiden klein van postuur, hij geblokt, zij frêle, hij een ouderwetse gentleman, zij een flamboyante dame, hij met geheven wijsvinger en flitsende ogen uitleggend, zij dromerig en lieflijk haar mari aanschouwend. Ik kan het eigenlijk niet omschrijven, maar het is zo uniek en zo betoverend dat ik het nu zo ongeveer ruik terwijl ik zit schrijven en er – tsk, tsk – melig van wordt.
Een paar maanden later haalde ik een fles uit de kelder om Guy’s Château Fontenil te overtroeven en … dat deed ie met overschot (allez, ’t moet gezegd, die Fontenil was al geweldig, so). Iedereen was het hier over eens, zelfs Guy, die na één snuif al glimlachend toegaf: “Ja, dat is niet normaal hè”. Wat ons zo pakte was dat dit een echte vin sans prétention was met alles erop en eraan. Paradoxaal genoeg merk je haast niet dat hij al een dikke tien jaar op de wereld is: een haarscherpe rand, weinig evolutie in de kleur, een neus die uit het glas springt en een heerlijke frisse smaak met knapperige tannines die mij altijd doet denken aan een koude wintermorgen met stralende zon en staalblauwe hemel.
 
Ontroerend goed, was ons besluit, op de beurs en zelfs enkele maanden later. Een fles die ik koester, die ik dikwijls vast heb, maar steeds met een glimlach terugleg.

Beoordeling: 95/100. grapegrapegrapegrapegrape
Geproefd op: 27.12.2006.

 

11:58 Gepost door Amaronese in Frankrijk | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Bwoaah ik zou ze toch liever met de glimlach uitdrinken hoor...

Gepost door: vinejo | 18-11-07

Hihi Inderdaad, zeker wel.
Zeker eens komen proeven. Zo jammer dat de 1996 uitgeput is, alhoewel de 1999 dicht in de buurt komt. 1998 iets te zwaar geëikt, 2000 goed voor het jaar. And counting ...

Gepost door: Amaronese | 19-11-07

De commentaren zijn gesloten.